انتخاب ضخامت از نقشه شروع می‌شود

ضخامت بلوک باید با نوع دیوار، فضای مفید، جزئیات معماری، الزامات صوتی و حرارتی و نظر مهندس پروژه هماهنگ باشد. انتخاب صرفاً براساس عادت اجرا یا کمترین قیمت می‌تواند در مراحل بعدی باعث دوباره‌کاری، کاهش فضای مفید یا عملکرد نامناسب دیوار شود.

در همه مدل‌های ۴۰ × ۲۰ سانتی‌متر، مصرف پایه ۱۲٫۵ عدد در هر مترمربع ثابت است؛ تفاوت ضخامت بیشتر بر وزن، اشغال فضا، کاربرد و عملکرد دیوار اثر می‌گذارد.

بلوک ۷ سانتی‌متر

مدل ۷ سانتی برای تقسیم فضا و تیغه‌های داخلی کم‌ضخامت قابل بررسی است. مزیت اصلی آن اشغال فضای کمتر و وزن پایین‌تر است. پیش از انتخاب باید طول و ارتفاع آزاد دیوار، شیارهای تأسیساتی و جزئیات اتصال بررسی شود تا ضخامت کم باعث محدودیت اجرایی نشود.

بلوک ۱۰ سانتی‌متر

بلوک سبک ۱۰ سانتی سه‌جداره گزینه‌ای پرمصرف برای دیوارهای داخلی است و میان ضخامت، وزن و عملکرد صوتی تعادل مناسبی ایجاد می‌کند. برای فضاهایی که عبور تأسیسات یا حساسیت صوتی بیشتری دارند، جزئیات دیوار و پوشش نهایی را هم در تصمیم لحاظ کنید.

بلوک ۱۵ سانتی‌متر

بلوک ۱۵ سانتی برای دیوارهای داخلی و خارجی غیرباربر استفاده می‌شود. مدل سه‌جداره انتخاب متعادل خانواده است و مدل چهارجداره برای پروژه‌هایی که عملکرد صوتی و حرارتی اهمیت بیشتری دارد، گزینه کامل‌تری برای مقایسه محسوب می‌شود.

بلوک ۲۰ سانتی‌متر

مدل‌های سبک ۲۰ سانتی برای دیوارهای پیرامونی طراحی شده‌اند. نسخه چهارجداره بالاترین عملکرد عایقی خانواده سبک زاب بتن را در کاتالوگ فعلی دارد. مدل سنگین ۲۰ سانتی با شن و ماسه بیشتر برای دیوار حیاط، محوطه و حصار به‌کار می‌رود.

چک‌لیست تأیید نهایی

  • نوع و محل دیوار در نقشه مشخص شده باشد.
  • ضخامت نهایی با معماری و فضای مفید هماهنگ باشد.
  • الزامات صوت، حرارت، آتش و تأسیسات بررسی شده باشد.
  • وزن تقریبی دیوار و محدودیت سازه‌ای با طراح کنترل شود.
  • مدل دقیق، تعداد جداره و کد محصول در سفارش درج شود.